W dniach 03 – 04.10.2024 r. odbyło się międzyoddziałowe spotkanie SITK RP. Gospodarzem spotkania był oddział w Poznaniu. Nasz Oddział reprezentowali I zastępca Prezesa kol. Tomasz Talarczyk oraz członek zarządu kol. Leszek Chłopek.
W spotkaniu wzięło udział 36 uczestników z 12 Oddziałów.
W pierwszym dniu, o swojej pracy w Oddziałach opowiadali przedstawiciele Oddziałów w Poznaniu, Wrocławiu, Słupsku, Koszalinie, Białymstoku, Krakowie, Kielcach i Katowicach. W drugim dniu, o aktywności w Oddziałach opowiadali: Bydgoszcz, Łódź, Ostrów Wlkp. Szczecin i Warszawa. Prezentacji z działalności oddziału w Bydgoszczy przedstawił kol. T. Talarczyk.
Po zakończeniu części merytorycznej udaliśmy się na wycieczkę techniczną zabytkowym tramwajem. Koledzy z Poznania zapoznawali nas z ciekawymi rozwiązaniami technicznymi w przewozach tramwajowych oraz opowiadali o miejscach, które mijaliśmy na trasie przejazdu.
Wszyscy uczestnicy, dziękując gospodarzom stwierdzili, że spotkanie było bardzo merytoryczne, szczególnie jeżeli chodzi o wymianę doświadczeń w pracy poszczególnych Oddziałów.
W dniach 27-28.06.2024r. odbyło się plenarne spotkanie członków Krajowego Klubu Miłośników Historii i Zabytków Transportu SITK RP w Łodzi – udział wzięli również nasi członkowie w/w klubu, tj. Irena i Roman Lewandowscy, Cezary Mączka i Ewa Drążkiewicz.
Zapoznano nas z nowo budowanymi obiektami, tj. zajezdnia Chocianowice i nowy Zakład Techniki Helenówek.
Podziwialiśmy imponujące zbiory starych tramwajów, autobusów i wozów technicznych, które sukcesywnie są doprowadzane do stanu użytkowego przez członków Stowarzyszenia działającego przy starej Zajezdni Brus.
Po Łodzi przemieszczaliśmy się zabytkowym tramwajem i starym autobusem Jelcz.
Dzięki uprzejmości Pana Dyrektora Zespołu Szkół Żeglugi Śródlądowej im. kmdr. Bolesława Romanowskiego w Nakle nad Notecią w dniu 11 czerwca 2024r. odbył się rejs statkiem Łokietek ze szkolnej przystani dla członków SITK RP O/Bydgoszcz.
Szkoła ma ponad siedemdziesięcioletnie doświadczenie w prowadzeniu kształcenia zawodowego młodzieży i dorosłych. Praktyczną naukę zawodu i praktyki zawodowe technika żeglugi śródlądowej uczniowie pobierają na statku szkolnym „Wł. Łokietek” i u armatorów takich jak : Żegluga Bydgoska, Odra-Trans i prywatnych. Szkoła współpracuje ze szkołami holenderskimi, w związku z tym wyróżniający się uczniowie są kierowani na praktyki miesięczne do Holandii. Szkoła posiada odpowiednio wyposażoną bazę dydaktyczną – Pracownia symulatora manewrowo – kontrolnego; Klasopracownia nawigacyjna; Klasa mechanizmów pomocniczych.
Mimo niesprzyjającej pogody rejs odbył się, humory nam dopisały, a piękne widoki na łąki nadnoteckie umilały nam czas. Podziwialiśmy odremontowaną śluzę Józefinka.
Jesteśmy wdzięczni za liczne objaśnienia i fachową obsługę. Szczególne podziękowania należą się kol. Grzegorzowi Nadolnemu (kapitan rejsu) i kol. Piotrowi Janas (sternik) oraz uczniowi III klasy Technikum Żeglugi Śródlądowej – kol. Maksymilianowi Gil.
W spotkaniu uczestniczyło 35 osób, w tym 2 kolegów z Bydgoszczy (kol. Henryk Jaracz i kol. Tadeusz Łoboda).
Po południu zwiedzaliśmy w Jędrzejowie Muzeum Zegarów im. Przypkowskich, które specjalizuje się głównie w prezentacji zegarów słonecznych i przyrządów astronomicznych. Muzeum powstało w 1909r. w oparciu o prywatną kolekcję lekarza z Jędrzejowa Feliksa Przypkowskiego, który od 1895 roku gromadził zabytkowe zegary słoneczne, a także literaturę i inne materiały poświęcone gnomonice.
Muzeum posiada szereg bardzo zróżnicowanych tematycznie działów. Główny dział obejmuje zegary słoneczne i inne typy zegarów od XVI do XX wieku (np. zegary wodne, klepsydry, świece zegarowe), w tym wiele dzieł o wielkiej wartości artystycznej, pochodzących z najlepszych warsztatów Europy.
Odwiedziliśmy również w Jędrzejowie Archiopactwo Ojców Cystersów, które założyli zakonnicy z Francji w 1149 r. W jednej z kaplic umieszczony jest ołtarz grobowy Błogosławionego Wincentego Kadłubka i posrebrzana trumna z jego relikwiami, ponieważ spędził tu ostatnie lata swego życia.
Zaciekawiło nas tutejsze muzeum.
Następnego dnia zwiedziliśmy w Nowej Słupi Muzeum Starożytnego Hutnictwa Świętokrzyskiego oraz wysłuchaliśmy referatu dotyczącego odkryć związanych z miejscami wytopu żelaza w regionie. Placówka powstała w związku z odkryciem, przy drodze na Święty Krzyż, starożytnych pieców hutniczych. Obiekt otwarto 29 maja 1960 roku. Ekspozycja muzealna przedstawia technologię dawnego hutnictwa świętokrzyskiego (m.in. relikty dymarek), jego zasięg terytorialny oraz wyroby, uzyskane historycznymi metodami. Zaprezentowana jest również historia badań i wykopalisk.
Następnie seniorzy zwiedzili Centrum Kulturowo – Archeologiczne znajdujące się obok Muzeum Starożytnego Hutnictwa Świętokrzyskiego, a tam rekonstrukcję osady z pierwszych wieków naszej ery.
Ostatnim turystycznym miejscem spotkania była Łysa Góra (594m npm) wraz ze znajdującym się na niej Opactwie założonym przez benedyktynów. Od 1936 klasztor zamieszkuje Zgromadzenie Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej.
Do bazyliki przylega Kaplica Oleśnickich, gdzie znajdują się od 1723 roku relikwie Krzyża Świętego. Według legendy podarował ją klasztorowi królewicz węgierski Emeryk, syn Stefana I Świętego, który miał przebywać w Polsce na zaproszenie Bolesława Chrobrego. W pogoni za jeleniem książę oddalił się od orszaku i zabłądził. Gdy miał już zabić zwierzę, pomiędzy rogami jelenia ukazał się krzyż, a Emeryka oślepiła wielka jasność. Księciu ukazał się anioł, który wskazał mu drogę do pobliskiego klasztoru i nakazał pozostawić tam relikwie.
W krypcie kaplicy Oleśnickich złożone jest zmumifikowane ciało, które przypisuje się Jeremiemu Wiśniowieckiemu.
Zobaczyliśmy również Muzeum Misyjne Misjonarzy Oblatów, którzy rezydują tutaj do dzisiaj.
W dwudniowym spotkaniu towarzyszył uczestnikom znany przewodnik świętokrzyski Pan Kazimierz Micorek przekazując ciekawe informacje i wiadomości o odwiedzanych miejscach i zabytkach naszego regionu.
W dniu 22.05.2024r. odbyło się spotkanie w Muzeum Kanału Bydgoskiego. Niestety udział wzięło tylko 9 osób. Kanał Bydgoski, zbudowany w latach 1773–1774, jest najstarszym czynnym do dnia dzisiejszego śródlądowym kanałem wodnym na obecnym terytorium Polski. W 2005 został wpisany w całości do rejestru zabytków. W dwudziestoleciu międzywojennym był uważany za najpiękniejszą i najsprawniejszą drogę wodną II Rzeczypospolitej.
Orędownikiem i pomysłodawcą powstania muzeum był historyk, nauczyciel i działacz społeczny Sebastian Malinowski. Pomysł jego powstania narodził się w 2004 r., kiedy obchodzono jubileusz 230-lecia budowy Kanału Bydgoskiego.
Muzeum eksponuje zdjęcia i eksponaty przedstawiające Kanał Bydgoski, pracę, żeglugę oraz życie codzienne toczące się nad kanałem. Ekspozycja zawiera między innymi wystawę pt. „Kanał Bydgoski”, kopię obrazu Christiana Rode pt. „Fryderyk Wielki oglądający plany Kanału Bydgoskiego”, mundury marynarzy i szyprów żeglugi śródlądowej, hamburkę – wioślarską dębową łódź z 1920 roku, którą pływano po Brdzie i kanale jeszcze w II połowie XX wieku, a także przedmioty związane z pracą barkarzy i innych osób związanych z żeglugą śródlądową.
W Muzeum Kanału Bydgoskiego prowadzona jest również działalność edukacyjna, lekcje muzealne na temat historii Kanału Bydgoskiego oraz żeglugi w Bydgoszczy.
Zwiedzanie muzeum jest możliwe od wtorku do piątku w godz. 10.00 – 18.00 oraz w sobotę i w niedzielę w godz. 12.00 -16.00 Wstęp jest bezpłatny.
Kustosz muzeum opowiadała bardzo ciekawie o historii budowy kanału, jego problemach w trakcie i po jego otwarciu oraz współczesne problemy z jego utrzymaniem i wykorzystaniem.
Serdecznie polecamy i zapraszamy do indywidualnego lub grupowego zwiedzenia w/w ekspozycji.
W dniu 10 kwietnia 2024r. odbyło się spotkanie w Zakładach Szynowych PESA Bydgoszcz połączone z jego zwiedzaniem. Udział wzięło 16 osób.
Zakłady zostały uruchomione w 1851 jako Ostbahn-Werkstatt-Bromberg (z niem. Zakłady Naprawcze Kolei Wschodniej Bydgoszcz) i przez cały XIX i XX wiek zajmowały się wyłącznie naprawami taboru kolejowego. Po II wojnie światowej funkcjonowały jako Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego (ZNTK) w Bydgoszczy. W 2001 przedsiębiorstwo przyjęło obecną nazwę i rozpoczęło produkcję pojazdów szynowych – najpierw kolejowych, a w 2005 również tramwajów. Z czasem produkcja stała się podstawową działalnością Pesy.
Do najważniejszych rodzin produkowanych pojazdów należą: lokomotywy Gama, elektryczne zespoły trakcyjne Elf, spalinowe zespoły trakcyjne Link oraz tramwaje Swing i Twist. Pojazdy wyprodukowane przez PESA eksploatowane są w 12 państwach: na Białorusi, w Bułgarii, w Czechach, w Kazachstanie, w Niemczech, na Litwie, na Ukrainie, w Polsce, w Rumunii, w Rosji, na Węgrzech i we Włoszech.
Po zakładzie oprowadzał nas kol. Mikołaj Szyca z Koła nr 3 oraz Pan Marcin Tomczak – Dyrektor Działu Modelowania Zabudowy. Wszyscy uczestnicy byli bardzo zadowoleni z możliwości zwiedzenia zakładu i za wszystkie informacje, które otrzymaliśmy.
